Mantelzorgers zijn vaak overbelast, wat kan leiden tot depressiviteit

Er komt heel wat op u af wanneer de diagnose dementie bij uw naaste wordt gesteld. Eerst moet de klap van de diagnose verwerkt worden. Om verder te kunnen is een zekere aanvaarding van de onomkeerbaarheid het volgende struikelblok. Daarna moet u leren omgaan met veranderend gedrag, persoonlijkheid en het gegeven dat hij/ zij steeds minder degene is die u voorheen kende. U komt er steeds meer alleen voor te staan. Daar waar u voorheen gewend was uw eigen zaken op te knappen, voelt u zich nu vaak genoodzaakt hulp in te schakelen. Wanneer u hier zelf aan toe bent, komt degene met dementie vaak in opstand. Wat te doen?

Onvoorspelbaar
Veel mantelzorgers raken overbelast. Niet alleen door de praktische en gevoelsmatige belasting die de mantelzorg met zich meebrengt. Ook door de onvoorspelbaarheid van de ziekte. Niet weten waar je aan toe bent, wat je te wachten staat, brengt met zich mee dat het ook lastig is de regie in de hand te nemen. Juist hier ligt vaak de oorsprong van een gevoel van machteloosheid. Wat ik ook doe, de ziekte wordt steeds erger. Hoe kan ik mijn naaste bereiken, wanneer hij niet meer bereikbaar is? Hoe kan ik mijn eigen leven gestalte geven, naast de alles overheersende zorg voor mijn naaste? Is er nog wel ruimte?

Overbelasting & depressiviteit

Overbelasting en machteloosheid zijn voedingsbodems voor het ontstaan van klachten van neerslachtigheid, depressieve gevoelens. Wat ik ook doe, het werkt niet. Piekeren, slecht slapen, slechte eetlust zijn het gevolg, wanneer de regie je op deze manier uit handen geslagen wordt. In feite leer je door het nare karakter van de dementie dat je hulpeloos bent. Dus waarom nog handelen? Waarom nog actief en energiek er tegen aan gaan? Het maakt toch niets uit. Mijn naaste wordt niet beter en verliezen doe ik hem/haar toch. Deze aangeleerde hulpeloosheid ligt vaak aan de wortel van depressieve gevoelens. Wanneer je het gevoel hebt niet aan de bedreiging te kunnen ontsnappen, ontstaat er een gevoel van neerslachtigheid. Deze onmacht is heel begrijpelijk en heel pijnlijk.

Hulp

In de aard van het ontstaan van deze depressieve gevoelens ligt ook de aanpak om er tegen in te gaan. Belangrijk is hierbij in eerste instantie dat je je bewust bent van dit mechanisme. Vervolgens is het belangrijk andere doelen te stellen dan de doelen die je toch niet waar kunt maken. Een paar van deze doelen zijn:

  • Bewustwording van het rouwproces en aanvaarding van de gevoelens die hiermee gepaard gaan.
  • Actief informatie inwinnen over de ziekte en nastreven van een goede diagnostiek.
  • Je zelf open stellen voor het leerproces van vallen en opstaan waarmee het omgaan met dementie gepaard gaat.
  • Leren denken in andere kaders.
  • Actief inroepen van hulptroepen.
  • Actief je verantwoordelijkheid nemen om ook voor jezelf te zorgen.
  • Pro actief ingaan op de dingen die misschien aan de orde komen.

Mantelzorg overkomt je vaak, je kiest er niet voor! Je bent ten prooi gevallen aan omstandigheden die verdrietig zijn en slecht te overzien. In feite is het heel logisch dat je je machteloos voelt en het gevoel hebt dat wat je ook doet, toch niet uitmaakt. Toch ligt in deze machteloosheid meteen de mogelijkheid hieraan te ontsnappen. Machteloos ben je binnen het kader van voor de dementie. Na de diagnose gelden andere regels en normen. Hierbinnen ben je niet machteloos. Hierbij is het van belang om daar een vorm in te vinden. Ongelooflijk lastig vaak, maar de moeite van het proberen waard, om gevoelens van machteloosheid en daarmee neerslachtigheid zoveel mogelijk buiten de deur te houden.

De cursus van DementieOnline sluit naadloos aan bij het ondersteunen van mantelzorgers om weer aan het roer te gaan staan. Om niet de machteloosheid en de belasting die de zorg met zich meebrengt de overhand te laten krijgen. Bekijk hier de inhoud van de cursus.